Yanındakine anlat” yalnızca bir iletişim çağrısı değil; iletişimin kaybolduğu bir zamanda ona yeniden bir başlangıç önerisidir. Özellikle bugün, iletişim araçlarının çoğalmasına rağmen insanların birbirine daha az temas ettiği, sözün boşluk için inşa edildiği ve iletişimsizliğin de bir iletişim biçimine dönüştüğü bir dünyada yanındakine konuşmak anlam kazanır. Anlatmak, bir anlamda dokunmaktır. Dokunmak yanyanalıkta vardır.

“Yanındakine anlat” yavaşlamayı, yüz yüze gelmeyi, dokunmayı ve birbirine yeniden seslenmeyi bugünün dünyasına “ifade edebilme yetisi” olarak hatırlatır.

Görüntüler evreninde anlatmak; bakışın, bedenin, mekânın ve sessizliğin kendisidir...
Tüm canlılar anlatır, evler anlatır, mağazalar anlatır, köyler, kasabalar, şehirler... yanındakine anlatır.